Het was mei 2004, in de wachtkamer bij de dierenarts. Ik zat daar met mijn Berner Sennenhond, die al enige tijd ziek was en mijn oudste zoon, toen ik een mevrouw zag komen. Op de fiets. Voorop een mandje met daarin een hondje. Het toeval wil dat ze tegenover mij ging zitten. Ze had het hondje in een tas, dus alleen het kopje was zichtbaar. 

Dat koppie had aantrekkingskracht, dus ik complimenteerde haar met dat leuke jonge hondje. Ze vertelde dat het beestje al 6 jaar oud was en dat ze via de SOS-dienst aan dit hondje was gekomen. Nadat ik haar had gevraagd wat voor een ras dit was, noemde ze een rasnaam, waarvan ik dacht, dat moet ik maar niet proberen te onthouden.

De dagen daarop waren die kraaloogjes en leuke snoetje niet uit mijn gedachten. We hadden toen twee honden en een derde moest toch geen probleem zijn. Het is klein en kan zo worden toegevoegd aan mijn gezin.
Toen begon de zoektocht. Op internet, maar ik had geen idee waar ik moest beginnen. Had ik die naam toch maar onthouden. Vele afbeeldingen gingen over het scherm en als ik dacht; dit lijkt er wel op, riep ik mijn zoon om te keuren. Nee, mam, dit is het niet. Vele uren aan besteed en niet gevonden. Mijn zoon kwam op het idee om de hondenboeken er eens bij te pakken en waarachtig. In een boek meer dan 30 jaar oud vond ik dat leuke kleine hondje, de  Petit BrabanÇon. Vanaf dat moment kon ik gericht gaan zoeken.

Via internet kwam ik in contact met Jetty.
Vele vragen heb ik op haar afgevuurd, want ik wilde alles weten over het karakter.Nadat zij mij enige foto’s via de mail had toegestuurd was ik helemaal verkocht.
Het toeval wilde dat ze een teefje zou laten dekken in augustus en dat ik daar misschien een pup van kon krijgen. Dat zou dan in december zijn. Prima.
Voor september maakten we een afspraak om elkaar en de honden te ontmoeten.

De vakantieperiode brak aan en vlak voor onze reis naar Italië, hebben we onze Berner Sennenhond, helaas,  laten inslapen.
Onze Friese Stabij, Mondy,  was vanaf dat moment alleen. Mijn hoop op de zwangerschap van het teefje van Jetty werd groot, mede omdat we weer gezelschap wilden voor onze Mondy.
Toen ik eind augustus weer contact had met Jetty, bleek dat haar hondje niet zwanger was.
We hebben de afspraak in september gewoon door laten gaan, omdat ik haar hondjes graag wilde zien. Vanuit Assen naar Oud Beijerland, een hele reis, maar we hadden het er graag voor over.
Zo maakten mijn man en ik kennis met de Petit BrabanÇon en de Griffon Bruxellois.
Het toeval wilde dat Jetty een nestje van 6 pups in huis had. Niet van haar zelf, maar van vrienden. Ze paste een weekje op dit nestje. 6 pups uit zo’n klein hondje is wel heel bijzonder.
Misschien dat we een pup uit dit nestje konden krijgen. Jetty beloofde een goed woordje voor ons te doen bij haar vrienden.

Na twee dagen kreeg ik een mail dat er een 11 weken oude, Bruxellois pup, voor ons was, bij Jan en Hans uit Breda. 
Via de mail contact gemaakt. Zij stuurden een foto via de mail en wat gebeurd er …………. ik was niet direct verliefd.
Waar ben ik aan begonnen heb ik die week vaak gedacht, maar ook het besef dat een foto via de mail niet altijd een goede afbeelding geeft.
Ga er heen dacht ik, vind ik het niets, dan ga ik zonder pup weer naar huis.
We maakten een afspraak op vrijdagavond en zo vertrok ik van Assen naar Breda.

Aangekomen bij Jan en Hans en de kennismaking met onze pup, was de liefde snel gesloten.
Wat een poepie, vriendelijk, spontaan en …………….verschrikkelijk mooi.
Op de arm in de auto ging ze mee naar Assen.
Thuis gekomen om 11.00 uur in de avond wachtte het hele gezin op haar. De eerste kennismaking was met Mondy. Ben op de grond gaan zitten en heb ze aan elkaar laten snuffelen. Toen waren de kinderen aan de beurt en zelfs oma belde nog en hebben we opgehaald om even te kijken. 
Bibi is met open armen ontvangen.

Het was al 1 uur in de nacht toen we haar moe van alle nieuwe indrukken naast ons bed op een kussen hebben gelegd. We hebben haar tot de ochtend niet meer gehoord.

Bibi is geweldig. Leergierig, nieuwsgierig, een knuffelkont en inmiddels het beste vriendjes van Mondy.
Er ligt weer speelgoed door het huis en ik ben weer aan het opvoeden.